كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

غزليات

2740

چو كردى حلقه در گوشم ، مكن آزاد و مفروشم * مكن ، جانا ، فراموشم ، ز من ياد آر ، دستم گير

شنيدى آه و فريادم ، ندادى از كرم دادم * كنون كز پا درافتادم ، مرا بردار دستم گير

نيابم در جهان يارى ، نبينم غير غم‌خوارى * ندارم هيچ دلدارى ، تويى دلدار ، دستم گير

عراقى ، چون نه‌اى خرم ، گرفتارى بدست غم * فغان كن بر درش هر دم ، كه : اى غمخوار ، دستم گير

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

بيدلى را بىسبب آزرده گير * خاكسارى را به خاك اسپرده گير

2745

خسته‌اى از جور عشقت كشته دان * والهى از عشق رويت مرده گير

گر چنين خواهى كشيدن تيغ غم * جانم اندر تن چو خون افسرده گير

چند خواهى كرد ازين جور و ستم ؟ * بيدلى از غم بجان آزرده گير

برده‌اى هوش دلم ، اكنون مرا * نيم‌جانى مانده وين هم برده گير

گر بخواهى كرد تيمار دلم * از غم و تيمار جانم خرده گير

2750

ور عراقى را تو ننوازى كنون * عالمى از بهر او آزرده گير

1 - 5 - 12 - 13 - 16

اى مطرب درد ، پرده بنواز * هان ! از سر درد درده آواز

تا سوخته‌اى دمى بنالد * تا شيفته‌اى شود سرافراز

هين ! پرده بساز و خوش همىسوز * كان يار نشد هنوز دمساز

دلدار نساخت ، چون نسوزم ؟ * سوزم ، چو نساخت محرم راز

2755

ماتم زده‌ام ، چرا نگريم ؟ * محنت زده‌ام ، چه مىكنم ناز ؟

اى يار ، بساز تا بسوزم * يا با سوزم بساز و بنواز