كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٩

غزليات

دلا ، چون عاشق يارى ، به درد او گرفتارى * همىكن ناله و زارى ، كه عاشق زار اولاتر

هر آن چش آرزو دارى برو از درگه او خواه * ز هر در ، كان زند مفلس ، در دلدار اولىتر

عراقى ، در رخ خوبان جمال يار خود مىبين * نظر چون مىكنى بارى به روى يار اولىتر

1 - 2 - 5 - 13 - 15 - 16

سر بسر از لطف جانى اى پسر * خوش‌تر از جان چيست ؟ آنى اى پسر

2690

ميل دلها جمله سوى روى تست * رو كه شيرين دلستانى اى پسر

زان به چشم من درآيى هر زمان * كز صفا آب روانى اى پسر

از مى حسن ارچه سرمستى ، مكن * با حريفان سرگرانى اى پسر

وعده‌اى مىده ، اگرچه كج بود * كز بهانه درنمانى اى پسر

بر لب خود بوسه زن ، آنگه ببين * ذوق آب زندگانى اى پسر

2695

زان شدم خاك درت كز جام خود * جرعه‌اى بر من فشانى اى پسر

از لطيفى مىنماند كس به تو * زان يقينم شد كه جانى اى پسر

گوش جانها پرگهر در حضرتت * كز سخن درمىچكانى اى پسر

در دل و چشمم ، ز حسن و لطف خويش * آشكارا و نهانى اى پسر

نيست در عالم عراقى را دمى * 2700 بىلب تو زندگانى اى پسر

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

آب حيوانست ، آن لب ، يا شكر ؟ * يا سرشته آب حيوان با شكر ؟

نى خطا گفتم ، كجا لذت دهد * آب حيوان پيش آن لب با شكر ؟

كس نگويد نوش جانها را نبات * كس نخواند جان شيرين را شكر

لعل تو شكر توان گفت ، ار بود * كوثر و تسنيم جان‌افزا شكر

قوت جانست و حيات جاودان * نيست يار لعل تو تنها شكر

2705

اى به رشك از لعل تو آب حيات * وى خجل زان لعل شكرخا شكر