كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٦

غزليات

5 - 12 - 13

دل در گره زلف تو بستيم دگربار « 1 » * در دام سر زلف چو شستيم دگربار

از نرگس مخمور تو مخمور بمانديم * وز جام مى لعل تو مستيم دگربار

از بادهء عشق تو يكى جرعه چشيديم * صد توبه به يك جرعه شكستيم دگربار

ما قبلهء خود روى چو خورشيد تو كرديم * هيهات ! كه خورشيد پرستيم دگربار « 1 »

2630

با عشق تو ما راه خرابات گرفتيم * از صومعه و زهد برستيم دگربار « 2 »

دل در گره زلف تو بستيم و برآنيم * جوياى سر زلف چو شستيم دگربار

كان جان كه نسيم سر زلف تو بما داد * هم با سر زلف تو فرستيم دگربار

در بندگى زلف چليپات بمانديم * زنار هم از زلف تو بستيم دگربار « 2 »

از پيشگه وصل چو برخاست عراقى * با تو دمكى خوش بنشستيم دگربار

5 - 12 - 13 - 15 2635

رخ سوى خرابات نهاديم دگربار * در دام خرابات فتاديم دگربار

از بهر يكى جرعه دو صد توبه شكستيم * وز درد مغان روزه گشاديم دگربار

در كنج خرابات يكى مغ‌بچه ديديم * در پيش رخش سر بنهاديم دگربار

آن دل كه به صد حيله ز خوبان بربوديم * در دست يكى مغ‌بچه داديم دگربار

يك بار نديديم رخش و ز غم عشقش * صد بار بمرديم و بزاديم دگربار

2640

ديديم كه بىعشق رخش زندگيى نيست * بىعشق رخش زنده مباديم دگربار

غم بر دل ما تاختن آورد ز عشقش * با اين همه غم بين كه : چه شاديم دگربار

شد در سر سوداى رخش دين و دل ما * بنگر : دل و دين داده به باديم دگربار

عشقش بزيان برد صلاح و ورع ما * اينك همه در عين فساديم دگربار

با نيستى خود همه با قيمت و قدريم * با هستى خود جمله كساديم دگربار

2645

تا هست عراقى همه هستيم مريدش * چون نيست شود ، جمله مراديم دگربار

( 1 ) تكرار مصرع غزل پيش ( 2 ) تكرار بيت غزل پيش