كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٩٥

غزليات

به آب ديده عراقى وضو همىسازد * چو قامت تو بديد آنگهى نماز كند

1 - 5 - 12 - 13 - 16

باز دلم عيش و طرب مىكند * هيچ ندانم چه سبب مىكند ؟

از مى عشق تو مگر مست شد * كين همه شادى و طرب مىكند ؟

تا سر زلف تو پريشان بديد * شيفته شد ، شور و شغب مىكند

تا دل من در سر زلف تو شد * عيش همه در دل شب مىكند

2435

برد ببازى دل جمله جهان * زلف تو بازى چه عجب مىكند ؟

طرهء طرار تو كرد آن چه كرد * فتنه نگر باز كه لب مىكند

مىبرد از من دل و گويد به طنز : * باز فلانى چه طلب مىكند ؟

از لب لعلش چه عجب گر مرا * آرزوى قند و رطب مىكند

گر طلبد بوسه ، عراقى مرنج ، * گرچه همه ترك ادب مىكند

2440 1 - 5 - 12 - 13 - 16

خسته دلم باز طرب مىكند * باز طرب از چه سبب مىكند ؟

از مى عشق تو مگر مست شد * كين همه شادى و طرب مىكند ؟ « 1 »

تا سر زلف تو پريشان بديد * شيفته شد شور و شغب مىكند

غمزهء غماز تو كرد آنچه كرد * فتنه نگر باز كه لب مىكند

طرهء طرار تو در دلبرى * بوالعجبىهاى عجب مىكند

2445

هيچ نگويى ، صنما ، با غمت : * از من مسكين چه طلب مىكند ؟

بوالعجبى بين كه به دستان و مكر * مىبرد از من دل و خب مىكند

بىادبى كرد دلم ، لاجرم * هجر تواش نيك ادب مىكند

روز نگويد به عراقى دلم * آنچه به دو هجر تو شب مىكند

( 1 ) اين سه بيت در غزل پيش هم هست