كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

غزليات

بيچاره كسى كه در دو عالم * جز تو دگريش يار باشد

خرم دل آن كسى كه او را * اندوه تو غمگسار باشد

تا كى دلم ، اى عزيز چون جان ، * بر خاك در تو خوار باشد ؟

نامد گه آن كه خسته‌اى را * بر درگه وصل بار باشد ؟

2260

تا چند دل عراقى آخر * در زحمت انتظار باشد ؟

1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

تا برقرار حسنى دل بىقرار باشد * تا روى تو نبينم جان سوكوار باشد

تا پيش تو نميرد جانم نگيرد آرام * تا بوى تو نيابد دل بىقرار باشد

جانا ، ز عشق رويت جانم رسيد بر لب * تا كى ز آرزويت بيچاره زار باشد ؟

آن را مخواه بيدل كو بىتو جان نخواهد * آن را مدار دشمن كت دوستدار باشد

2265

درمان اگر ندارى ، بارى ، به درد ياد آر * كز دوست هر چه آيد آن يادگار باشد

با درد خوش توان بود عمرى ببوى درمان * با غم بسر توان برد گر غمگسار باشد

خواهى بساز كارم ، خواهى بسوز جانم * با كار پادشاهان ما را چه كار باشد ؟

از انتظار وصلت آمد بجان عراقى * تا كى غريب و خسته در انتظار باشد ؟

1 - 5 - 12 - 13 - 15

ديدهء بختم ، دريغا كور شد * دل نمرده ، زنده اندر گور شد

2270

دست گير ، اى دوست ، اين بخت مرا * تا نبيند دشمنم كو كور شد

بارگاه دل ، كه بودى جاى تو * بنگر اكنون جاى مار و مور شد

بىلب شيرينت عمرم تلخ گشت * شور بختى بين كه : عيشم شور شد

دل قوى بودم به اميد تو ، ليك * دل ندادى ، خسته زان بىنور شد

شور عشقت تا فتاد اندر جهان * چون دل من عالمى پرشور شد

2275

عارت آمد از عراقى ، لاجرم * بىتو ، مسكين ، بينوا و عور شد