كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

غزليات

به چشم نرگس كوته‌نظر بوقت بهار * نظارهء چمن و لاله‌زار نتوان كرد

2195

شدم كه بوسه زنم بر درش ادب گفتا : * به بوسه خاك در يار خوار نتوان كرد

به نيم‌جان كه تو دارى و يك نفس كه تراست * حديث پيشكشش زينهار نتوان كرد

برو به پيش سگان درش فگن جان را * كه اين متاع بر آن رخ نثار نتوان كرد

بلا به پيش خيالش شبى همىگفتم * كه : دشمنى همه با دوستدار نتوان كرد

بگوى تا نكند زلف تو پريشانى * كه بيش ازين دل ما بىقرار نتوان كرد

2200

بتيغ غمزهء خون‌خوار جان مجروحم * هزار بار ، به روزى فگار نتوان كرد

دلى كه با غم عشق تو در ميان آمد * بهر گنه ز كنارش كنار نتوان كرد

بدان كه نام وصال تو مىبرم روزى * بدست هجر مرا جان سپار نتوان كرد

جواب داد خيالش كه : با سليمانى * براى مورچه‌اى كارزار نتوان كرد

ميان هجر وصالش ، گر اختيار دهند * ز هر دو هيچ يكى اختيار نتوان كرد

2205

رموز عشق ، عراقى ، مگو چنين روشن * كه راز خويش چنين آشكار نتوان كرد

1 - 5 - 12 - 13

بدين زبان صفت حسن يار نتوان كرد * به طعمهء پشه عنقا شكار نتوان كرد « 1 »

به گفت‌وگو سخن عشق دوست نتوان گفت * به جست‌وجو طلب وصل يار نتوان كرد

بدان مخسب كه در خواب روى او بينى * خيال او بود آن اعتبار نتوان كرد

از آنكه چشم تو از عاشقى پرآب شود * بر آب نقش لطيف نگار نتوان كرد

2210

شدم كه بوسه زنم بر درش ، ادب گفتا : * به بوسه خاك در يار خوار نتوان كرد

به نيم‌جان ، كه تو دارى و يك نفس كه تراست * حديث پيش كشش زينهار نتوان كرد

به چشم او رخ او بين ، به ديدهء خفاش * به آفتاب نظر آشكار نتوان كرد

به چشم نرگس كوته‌نظر بوقت بهار * نظارهء چمن و لاله‌زار نتوان كرد

چه به كه پيش سگان درش فشانى جان * كه اين متاع بر آن رخ نثار نتوان كرد

2215

( 1 ) اين غزل چنان مىنمايد كه نسخه بدل غزل پيش است و تنها مقطع آن تفاوت دارد ، در 1 و 5 و 13 مقطع اين غزل هم تكرار مقطع غزل پيش است