كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

غزليات

دامن از اغيار درخواهيم چيد * سر ز جيب يار برخواهيم كرد

آفتاب روى او خواهيم ديد * گر به مه روزى نظر خواهيم كرد

بوى جان‌افزاى او خواهيم يافت * گر به گلزارى گذر خواهيم كرد

در خم زلفش نهان خواهيم شد * دست با وى در كمر خواهيم كرد

2135

چون كمان ابروان پرزه كند * پيش تيرش جان سپر خواهيم كرد

از حديث يار و آب چشم ما * گوش و دامن پرگهر خواهيم كرد

ماجرايى رفت ما را با لبش * دوستان را زان خبر خواهيم كرد

تا عراقى نشنود اسرار ما * ماجرا را مختصر خواهيم كرد

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

مى روان كن ، ساقيا ، كين دم روان خواهيم كرد * بهر يك جرعه ميت اين دم روان خواهيم كرد

2140

درديى درده ، كزين جا درد سر خواهيم برد * ساغرى پر كن ، كه عزم آن جهان خواهيم كرد

كاروان عمر ازين منزل روان شد ناگهى * چون روان شد كاروان ، ما هم روان خواهيم كرد

چون فشانديم آستين بىنيازى بر جهان * دامن ناز اندر آن عالم كشان خواهيم كرد

از كف ساقى همت ساغرى خواهيم خورد * جرعه‌دان بزم خود هفت آسمان خواهيم كرد

تا فتد در ساغر ما عكس روى دلبرى * ساغر از باده لبالب هر زمان خواهيم كرد

2145

در چنين مجلس كه مى عشقست و ساغر بيخودى * نالهء مستانه نقل دوستان خواهيم كرد