كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

غزليات

عمرم گذشت و يك نفسم بيشتر نماند * خوش باش كز جفاى تو ، اين نيز بگذرد

آيى و بگذرى به من و باز ننگرى * اى جان من فداى تو ، اين نيز بگذرد

هر كس رسيد از تو به مقصود و اين گدا * محروم از عطاى تو ، اين نيز بگذرد

اى دوست ، تو مرا همه دشنام مىدهى * من مىكنم دعاى تو ، اين نيز بگذرد

2095

آيم به درگهت ، نگذارى كه بگذرم * پيرامن سراى تو ، اين نيز بگذرد

آمد دلم بكوى تو ، نوميد باز گشت * نشنيد مرحباى تو ، اين نيز بگذرد

بگذشت آنكه دوست همىداشتى مرا * ديگر شدست راى تو ، اين نيز بگذرد

تا كى كشد عراقى مسكين جفاى تو ؟ * بگذشت چون جفاى تو اين نيز بگذرد

1 - 5 - 12 - 13 - 15

بيا ، بيا ، كه نسيم بهار مىگذرد * بيا ، كه گل ز رخت شرمسار مىگذرد

2100

بيا ، كه وقت بهارست و موسم شادى * مدار منتظرم ، وقت كار مىگذرد

ز راه لطف بصحرا خرام يك‌نفسى * كه عيش تازه كنم ، چون بهار مىگذرد

نسيم لطف تو از كوى مىبرد هر دم * غمى كه بر دل اين جان‌فگار مىگذرد

ز جام وصل تو ناخورده جرعه‌اى دل من * ز بزم عيش تو در سر خمار مىگذرد

سحرگهى كه بكوى دلم گذر كردى * بديده گفت دلم : كان شكار مىگذرد

2105

چو ديده كرد نظر صد هزار عاشق ديد * كه نعره مىزد هر يك كه : يار مىگذرد

به گوش جان عراقى رسيد آن زارى * از آن ز كوى تو زار و نزار مىگذرد

1 - 2 - 4 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

بيا ، كه عمر من خاكسار مىگذرد * مدار منتظرم ، روزگار مىگذرد

بيا ، كه جان من از آرزوى ديدارت * بلب رسيد و غم دل‌فگار مىگذرد

بيا ، بلطف ز جان بلب رسيده بپرس * كه از جهان ز غمت زارزار مىگذرد

2110

بر آن شكسته دلى رحم كن ز روى كرم * كه نااميد ز درگاه يار مىگذرد