كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

غزليات

به اوميد وصالت مىكنم جان * و گرنه طاقت هجران كه دارد ؟

غم ار ندهد جگر بر خوان وصلت * دل درويش را مهمان كه دارد ؟

2075

نيايد جز خيالت در دل من * بجز يوسف سر زندان كه دارد ؟

مرا با تو خوش آيد خلد ، ورنه * غم حور و سر رضوان كه دارد ؟

همه كس مىكند دعوى عشقت * ولى با درد بىدرمان كه دارد ؟

غمت هر لحظه جانى خواهد از من * چه انصافست ؟ چندين جان كه دارد ؟

مرا گويند : فردا روز وصلست * و گرنه طاقت هجران كه دارد ؟

2080

نشان عشق مىجويى ، عراقى ، * ببين تا چشم خون افشار كه دارد ؟

1 - 2 - 3 - 12 - 15 - 16

نگارا ، بىتو برگ جان كه دارد ؟ * سر كفر و غم ايمان كه دارد ؟

به اميد وصالت مىدهم جان * و گرنه طاقت هجران كه دارد ؟ « 1 »

غمت هر لحظه جانى خواهد از من * چه انصافست ؟ چندين جان كه دارد ؟ « 2 »

اگر عشق تو خون من نريزد * غمت را هر شبى مهمان كه دارد ؟

2085

نيايد جز خيالت در دل من * بجز يوسف سر زندان كه دارد ؟ « 3 »

دل من با خيالت دوش مىگفت : * كه اين درد مرا درمان كه دارد ؟

لب شيرين تو گفتا : ز من پرس * كه من با تو بگويم : كان كه دارد ؟

مرا گفتى كه : فردا روز وصلست * اميد زيستن چندان كه دارد ؟

دلم دربند زلف تست ورنه * سر سوداى بىپايان كه دارد ؟

2090

اگر لطف خيال تو نباشد * عراقى را چنين حيران كه دارد ؟

1 - 2 - 5 - 12 - 13

تا كى كشم جفاى تو ؟ اين نيز بگذرد * بسيار شد بلاى تو ، اين نيز بگذرد

( 1 ) تكرار بيت 2073 غزل پيش ( 2 ) تكرار بيت 2078 غزل پيش ( 3 ) تكرار بيت 2075 غزل پيش