كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩

غزليات

هر كه مجنون نشد درين سودا * اى عراقى ، بگو كه : عاقل نيست

1 - 2 - 5 - 7 - 12 - 13 - 15

ساقى ، ار جام مى دمادم نيست * جان فداى تو ، درديى كم نيست

1745

من كه در ميكده كم از خاكم * جرعه‌اى هم مرا مسلم نيست

جرعه‌اى ده ، مرا ز غم برهان « 1 » * كه دلم بىشراب خرم نيست

از خودى خودم خلاصى ده * كز خودم زخم هست مرهم نيست

چون حجاب منست هستى من * گر نباشد ، مباش ، گو : غم نيست

ز آرزوى دمى دلم خون شد * كه شوم يك نفس درين دم « 2 » نيست

1750

بهر دل درهم و پريشانم * چه كنم ؟ كار دل فراهم نيست

خوشدلى در جهان نمىيابم * خود خوشى در نهاد عالم نيست

در جهان گر خوشى كمست مرا * خوش از آنم « 3 » كه ناخوشى هم نيست

كشت اميد را ، كه خشك بماند * بهتر از آب چشم من نم نيست

ساقيا ، يك دمم حريفى كن * كين دمم جز تو هيچ همدم نيست

1755

ساغرى ده ، مرا ز من برهان * كه عراقى حريف و محرم نيست

1 - 2 - 4 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

عشق سيمرغست ، كو را دام نيست * در دو عالم زو نشان و نام نيست « 4 »

پى بكوى او همانا كس نبرد * كندر آن صحرا نشان گام نيست

در بهشت وصل جان‌افزاى او * جز لب او كس رحيق‌آشام نيست

جمله عالم جرعه چين جام اوست * گرچه عالم خود برون از جام نيست

1760

ناگه از رخ گر براندازد نقاب * سر بسر عالم شود ناكام ، نيست

صبح و شامم طره و رخسار اوست * گرچه آنجا كوست صبح و شام نيست

( 1 ) خ ل : به يكى جرعه شاد كن دل من ( 2 ) خ ل : وزان كم ( 3 ) خ ل : ندانم ( 4 ) رجوع شود به صحيفهء 56 مقدمهء ديوان