كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٥٥

غزليات

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

طرهء يار پريشان چه خوشست * قامت دوست خرامان چه خوشست

1665

خط خوش بر لب جانان چه نكوست * سبزهء و چشمهء حيوان چه خوشست

از مى عشق دلى مست و خراب * همچو چشم خوش جانان چه خوشست

در خرابات خراب افتاده * عاشق بىسر و سامان چه خوشست

آن دل شيفتهء ما بنگر * در خم زلف پريشان چه خوشست

يوسف گم‌شدهء ما را بين * كندر آن چاه زنخدان چه خوشست

1670

لذت عشق بتم از من پرس * تو از آن بىخبرى كان چه خوشست

تو چه دانى كه شكر خندهء او * از دهان شكرستان چه خوشست ؟

چه شناسى كه مى و نقل بهم * از لب آن بت خندان چه خوشست ؟

گر ببينى كه بوقت مستى * لب من بر لب جانان چه خوشست

يار ساقى و عراقى باقى * وه كه اين عيش بدين‌سان چه خوشست !

1675 1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

در سرم عشق تو سودايى خوشست * در دلم شوقت تمنايى خوشست

ناله و فرياد من هر نيم‌شب * بر در وصلت تقاضايى خوشست

تا نپندارى كه بىروى خوشت * در همه عالم مرا جايى خوشست

با سگان گشتن مرا هر شب بروز * بر سر كويت تماشايى خوشست

گرچه مىكاهد غم تو جان من * ياد رويت راحت‌افزايى خوشست

1680

در دلم بنگر ، كه از ياد رخت * بوستان و باغ و صحرايى خوشست

تا عراقى واله روى تو شد * در ميان خلق رسوايى خوشست

1 - 2 - 5 - 7 - 12 - 13 - 15

رخ نگار مرا هر زمان دگر رنگست * به زير هر خم زلفش هزار نيرنگست