كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

غزليات

بود بر پاى من ، عراقى ، بند 1590 بندبند بر پاى چون توان برخاست ؟

5 - 12 - 13

مهر مهر دلبرى بر جان ماست * جان ما در حضرت جانان ماست

پيش او از درد مىنالم و ليك * درد آن دلدار ما درمان ماست

بس عجب نبود كه سودايى شوم * كآيت سوداى او در شان ماست

جان ما چوگان و دل سوداييست * گوى زلفش در خم چوگان ماست

1595

اسب همت را چو در زين آوريم * هر دو عالم گوشهء ميدان ماست

با وجود اين چنين زار و نزار * بر بساط معرفت جولان ماست

وزن مىننهندمان خلقان وليك * كس چه داند آنچه در خلقان ماست ؟

گر ز ما برهان طلب دارد كسى * نور او در جان ما برهان ماست

جنت پرانگبين و شير و مى * بىجمال دوست شورستان ماست

گرچه در صورت گدايى مىكنيم * گنج معنى در دل ويران ماست

1600

هاتف دولت مرا آواز داد : * كين نوا مىگو : عراقى ، ز آن ماست

1 - 2 - 3 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

چنين كه حال من زار در خراباتست * مى مغانه مرا بهتر از مناجاتست

مرا چو مى نرهاند ز دست خويشتنم * به ميكده شدنم بهترين طاعاتست

درون كعبه عبادت چه سود ؟ چون دل من * ميان ميكده مولاى عزى و لاتست

مرا كه بتكده و مصطبه مقام بود * چه جاى صومعه و زهد و وجد و حالاتست ؟

1605

مرا كه قبله خم ابروى بتان باشد * چه جاى مسجد و محراب و زهد و طاعاتست ؟

ملامتم مكنيد ، ار بدير درد كشم * كه حال بىخبران بهترين حالاتست

ز ذوق باخبرى آنكه را خبر باشد * به نزد او سخن ناقصان خرافاتست