كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

غزليات

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

نديدم در جهان كامى دريغا * بماندم بىسرانجامى دريغا

گوارنده نشد از خوان گيتى * مرا جز غصه‌آشامى دريغا

نشد از بزم وصل خوبرويان * نصيب بخت من جامى دريغا

مراد و راز رخ دلدار درديست * كه آن را نيست آرامى دريغا

1440

فروشد روز عمر و برنيامد * از آن شيرين لبش كامى دريغا

درين اميد عمرم رفت كآخر : * كند يادم به پيغامى دريغا

چو واديدم عراقى نزد آن دوست * نمىارزد به دشنامى دريغا

5 - 12 - 13

سر بسر از لطف جانى ساقيا * خوش‌تر از جان چيست ؟ آنى ساقيا

ميل جانها جمله سوى روى تست * رو ، كه شيرين دلستانى ساقيا

1445

زان به چشم من درآيى هر زمان * كز صفا آب روانى ساقيا

از مى عشق ارچه سرمستى ، مكن * با حريفان سرگرانى ساقيا

وعده‌اى مىده ، اگر چه كج بود * كز بهانه در گمانى ساقيا

بر لب خود بوسه ده ، آنگه ببين * ذوق آب زندگانى ساقيا

از لطافت درنيابد كس ترا * زان يقينم شد كه جانى ساقيا

1450

گوش جانها پرگهر شد ، زانكه تو * از سخن در مىچكانى ساقيا

در دل و چشمم ز حسن و لطف خويش * آشكارا و نهانى ساقيا

نيست در عالم عراقى را دمى * بر لب تو كامرانى ساقيا

1 - 2 - 5 - 12 - 13

اى ز فروغ رخت تافته صد آفتاب * تافته‌ام از غمت ، روى ز من برمتاب