كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

ترجيعات 9

در ميكده مىكشم سبويى * باشد كه بيابم از تو بويى

وقت طربست ، ساقيا ، خيز * درده قدح نشاطانگيز

از جور تو رستخيز برخاست * بنشان شر و شور و فتنه ، برخيز

بستان دل عاشقان شيدا * وز طرهء دلربا درآويز

خون دل ما بريز و آنگاه * با خاك درت بهم برآميز

و آن خنجر غمزهء دلاور * هر لحظه به خون ما بكن تيز

1305

كردم هوس لبت ، نديدم * كامى چو از آن لب شكرريز

نذرى كردم كه : تا توانم * توبه كنم از صلاح و پرهيز

در ميكده مىكشم سبويى * باشد كه بيابم از تو بويى

ساقى ، چه كنم بساغر و جام ؟ * مستم كن از آن مى غم انجام

با ياد لب تو عاشقان را * حاجت نبود بساغر و جام

گوشم سخن لب تو بشنود * خشنود شد ، از لبت ، به دشنام

1310

دل زلف تو دانه ديد ، ناگاه * افتاد ببوى دانه در دام

سوداى دو زلف بىقرارت * برد از دل من قرار و آرام

باشد كه رسم بكام روزى * در راه اميد مىزنم گام

ور زانكه نشد لب تو روزى * دانى چه كنم بكام و ناكام ؟

در ميكده مىكشم سبويى * باشد كه بيابم از تو بويى

دست از دل بىقرار شستم * وندر سر زلف يار بستم

1315

بيدل شدم وز جان به‌يك‌بار * چون طرهء يار برشكستم

گويند چگونه‌اى ؟ چه گويم ؟ * هستم ز غمش چنان كه هستم