كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

ترجيعات 9

خود آن سر كوى بود كاول * زانجا به همه جهان سفر كرد

1225

جان را به امانت خود آنجا * واداشت ، لباس خود بدر كرد

در جان پوشيد و باز خود را * آن بار لباس مختصر كرد

و آنگاه چو آفتاب تابان * سر از سر هر سراى دركرد

اول كه به خود نمود خود را * انسان شد و نام خود بشر كرد

فىالجمله ، به چشم بند اغيار * ظاهر شد و نام خود دگر كرد

1230

تغيير صور كجا تواند * در نعت كمال او اثر كرد ؟

تقليب و ظهور او در احوال * اظهار كمال بيشتر كرد

اى ديده ، تو نيز ديده بگشاى * ما را چو ز خويشتن خبر كرد

مى بين رخ جان‌فزاى ساقى * در جام جهان‌نماى باقى

عشق از پس پرده روى بنمود * كردم چو نگاه ، روى من بود

پيش رخ خويش سجده كردم * آن لحظه كه او جمال بنمود

1235

خود را به كنار در كشيدم * آنگاه كه او كنار بگشود

دادم همه بوسه بر لب خويش * آن دم كه لبم لبانش مىسود

بوديم يكى ، دو مىنموديم * نابود شد آن نمود در بود

چون سايه به آفتاب پيوست * از ظلمت بود خود برآسود

چون سوخته شد تمام هيزم * پيدا نشود از آن سپس دود

1240

گويند كه عشق را بپوشان * خورشيد به گل نشايد اندود

آن‌كس كه زيان خويش خواهد * پند من و تو نداردش سود

پروانه كه ذوق سوختن يافت * نبود بشعاع شمع خشنود

اين حال اگرت عجب نمايد * بشنو ز من ، ار توانى اشنود

برخيز ، اگر حريف مايى * آهنگ شراب‌خانه كن زود

1245

مىباش خراب در خرابات * ور بتوانى به چشم مقصود