كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٣٠

ترجيعات 9

1205

چون بگشايند ناگه آن در * بگشاى دو چشم شاد و خرم

مى بين رخ جان‌فزاى ساقى * در جام جهان‌نماى باقى

پيش از عدم و وجود اغيار * وز سلطنت و ظهور اظهار

سلطان سراى عشق فرمود : * پاك است سراى ما ز اغيار

يعنى كه بجز حقيقت او * در دار وجود نيست ديار

واجب شود از شهادت و حكم * كز غير نه عين بد ، نه آثار

1210

ليكن چو به غير كرد اشارت * اغيار ظهور كرد ناچار

چندان كه همه گواه گشتند * بر هستى وحدتش به‌يك‌بار

ديدند عيان كه اوست موجود * ويشان همگى محال و پندار

گشتند همه گواه و رفتند * هم با سر نيستى ، دگر بار

اين بود شهادت « اولو العلم » * وين بود فرشته را هم اقرار

1215

اين بود همه بدايت خلق * وين بود همه نهايت كار

اين كثرت نفس بهر آن بود * تا وحدت از آن شود پديدار

چون ظاهر شد كه جز يكى نيست * چه فايده از ظهور بسيار ؟

گر در نظر تو كثرت آيد * وحدت بود آن ، ولى باطوار

چون سر كثير جمله ديدى * كثرت همه نقش وحدت انگار

1220

فىالجمله ، ز غير ديده بردوز * اينست طريق اهل انوار

مى بين رخ جان‌فزاى ساقى * در جام جهان‌نماى باقى

عشق از سر كوى خود سفر كرد * بر مرتبها همه گذر كرد

صحراى وجود گشت در حال * هر كتم عدم ، كه پى سپر كرد

مىجست نشان صورت خود * چون در دل تنگ ما نظر كرد

وايافت امانت خود آنجا * آنگه چو نظر به بام و در كرد