كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٢٩

ترجيعات 9

زين آب پديد شد حبابى * شد هجده هزار عالمش نام

آغاز جهان ببين چه چيزست ؟ * بنگر كه چه باشدش سرانجام ؟

هر چيز از آنچه گشت پيدا * آن چيز بود بكام و ناكام

1185

آن را كه ز مى سرشت طينت * بىمى نفسى نگيرد آرام

و آن‌كس كه هنوز در خمارست * هم مست شود ولى بايام

خرم دل آنكه از لب يار * جام مى ناب مىكند وام

اى بىخبر از شراب مستى * ننهاده ز خويشتن برون گام

در صومعه چند ديگ سودا * پختيم ؟ و هنوز كار ما خام

1190

در ميكده نيز روزكى چند * بنشين تو ز وقت روز تا شام

مى نوش بكام دوست باده * پس هم به دو چشم آن دلارام

مى بين رخ جان‌فزاى ساقى * در جام جهان‌نماى باقى

پيش از عدم و وجود عالم * وز كاف « كن » و كتاب مبرم

از عشق ظهور عشق درخواست * اظهار حروف اسم اعظم

برداشت بجاى خامه انگشت * زد در دهن و نوشت در دم

1195

بر كف بنوشت نام و چه نام ؟ * نامى كه طلسم اوست آدم

در همزهء او وجود مدرج * در نقطهء او حروف مدغم

بنوشت و بخواند و باز پوشيد * از ديدهء هر كه نيست محرم

اى طالب اسم اعظم ، اين نام * خواهى كه ترا شود مسلم ؟

مفتاح جهان‌گشا بدست آر * بگشا در اين طلسم محكم

1200

بينى كه همه به تو مضافست * معنى صريح و اسم مبهم

چون بند طلسم واگشودى * بينى كه تويى خود اسم اعظم

اسمى كه حقيقت مسماست * گر دانستى « اصبت فالزم »

ورنه ، كم نام و ننگ خود گير * مىزن در ميكده دمادم