كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

ترجيعات 9

اكئوس تلألأت بمدام * ام شموس تهللت بغمام ؟

1070

از صفاى مى و لطافت جام * درهم آميخت رنك جام و مدام

همه جامست و نيست گويى مى * يا مدامست و نيست گويى جام

چون هوا رنك آفتاب گرفت * هر دو يكسان شدند نور و ظلام

روز و شب با هم آشتى كردند * كار عالم از آن گرفت نظام

گر ندانى كه اين چه روز و شبست ؟ * يا كدامست جام و باده كدام ؟

1075

سريان حيات در عالم * چون مى و جام فهم كن تو مدام

انكشاف حجاب علم يقين * چون شب و روز فرض كن ، و سلام

ور نشد اين بيان ترا روشن * جمله ز آغاز كار تا انجام

جام گيتىنماى را به كف آر * تا ببينى به چشم دوست مدام

كه همه اوست هر چه هست يقين * جان و جانان و دلبر و دل و دين

آفتاب رخ تو پيدا شد * عالم اندر تفش هويدا شد

1080

وام كرد از جمال تو نظرى * حسن رويت بديد و شيدا شد

عاريت بستد از لبت شكرى * ذوق آن چون بيافت گويا شد

شبنمى بر زمين چكيد سحر * روى خورشيد ديد و در وا شد

بر هوا شد بخارى از دريا * باز چون جمع گشت دريا شد

غيرتش غير در جهان نگذاشت * لاجرم عين جمله اشيا شد

1085

نسبت اقتدار و فعل بما * هم از آن روى بود كو ما شد

جام گيتىنماى او ماييم * كه بما هر چه بود پيدا شد

تا به اكنون مرا نبود خبر * بر من امروز آشكارا شد

كه همه اوست هر چه هست يقين * جان و جانان و دلبر و دل و دين

ما چنين تشنه و زلال وصال * همه عالم گرفته مالامال