كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

ترجيعات 9

گر شبى دامنت بدست آرم * تا قيامت ز دست نگذارم

گرد كويت بفرق مىگردم * بيش ازين نيست در جهان كارم

1020

گر مرا از سگان خود شمرى * هر دو عالم به هيچ نشمارم

چون خيالى شدم ز تنهايى * تا خيال تو در نظر دارم

كار من جز نشاط و شادى نيست * تا به دام غمت گرفتارم

چون بجز تو كسى نمىبينم * غير ازين بر زبان نمىآرم

كه به غير از تو در جهان كس نيست * جز تو موجود جاودان كس نيست

همه عالم چو عكس صورت اوست * بجز از او كسى ندارد دوست

1025

بمجاز اين و آن نهى نامش * به حقيقت چو بنگرى همه اوست

شد سبو ظرف آب در تحقيق * عجب اينست كآب عين سبوست

قطره و بحر جز يكى نبود * آب دريا ، چون بنگرى ، از جوست

بر دلش كشف كى شود اسرار ؟ * هر كه راضى شود ز مغز به پوست

در رخش روى دوست مىبينم * ميل من با جمال او ز آن روست

1030

گرچه خود غير را وجودى نيست * ليكن اثبات اين حديث نكوست

كه به غير از تو در جهان كس نيست * جز تو موجود جاودان كس نيست

تا مرا ديده شد به روى تو باز * دامن از غير تو كشيدم باز

مرغ جان من شكسته درون * در هواى تو مىكند پرواز

عشق فرهاد و طلعت شيرين * سر محمود و خاك پاى اياز

بكشى گر ز روى دلدارى * گره از كار من گشايى باز

1035

هر نفس با دل شكستهء من * سخن عشق خود كنى آغاز

در حقيقت بجز تو نيست كسى * گرچه پوشيده‌اى لباس مجاز