كليات ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

تركيبات

آنكه او را ميان جان جوييم * چون نيابيم ، ذكر او گوييم

980

اى گرفته ولايت از تو نظام * چون نبوت بمصطفى شده تام

ديدهء مصطفى به تو روشن * شادمان از تو انبياى كرام

هم تو مطبوع اوليا بقدم * هم تو مبعوث انبيا بمقام

دل ابدال چاكر تو ز جان * جان اوتاد از دو ديده غلام

بىتو ما بىمراد مانده و تو * يافته از مراد خود همه كام

985

هيچ باشد كه از فراموشى * ياد آرى در آن خجسته مقام ؟

چه شود گر كند در آن حضرت * ناقصى را عنايت تو تمام ؟

چه كم آيد كه از سخاوت تو * كار بيچاره‌اى شود بنظام ؟

اى رخت تاب آفتاب ازل * روشن از تو قصور دار سلام

ذره بىتاب مهر چون باشد ؟ * همچنانيم بىرخت و سلام

990

گرچه سهلست اين ثنا ، بنيوش : * مهرى از لطف ، عيب ذره بپوش

بر تو انوار حق مقرر باد * حسن او بر تو هر دم اظهر باد

بتجلى ذات ، طلعت تو * چون دلت ، لحظه لحظه انور باد

در طرب خانهء وصال قدم * هر زمانت سرور ديگر باد

ز انعكاس صفاى آب رخت * منظر قدسيان منور باد

995

وز نسيم رياض انفاست * جان روحانيان معطر باد

به جمالت ، كه مجمع حسنست ، * ديدهء جان ما منور باد

هر سعادت كه حاصلست ترا * دوستان ترا ميسر باد