كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

مقطعات

ميان يكدله ياران بسى حكايتهاست * كه آن سخن به زبان قلم نيايد راست

چه دانم و چه نمايم ؟ چه گويم و چه كنم ؟ * كه جان من ز غم عاشقى بخواهد كاست

765 1 - 5 - 13

فرزند عزيز ، قرة العين كبير * بادات خدا در همه احوال نصير

بپذير به يادگار اين نسخه ز من * مىكن نظرى درو ولى ياد بگير

مىخواست پدر كه با تو باشد همه عمر * اما چه توان كرد ؟ چنين بد تقدير

1 - 5 - 13 - 15

بطعنه گفت مرا دوستى كه : اى زراق * چرا هميشه شكايت كنى ز دست فراق ؟

وصال يار نبودت ، فراق را چه كنى ؟ * نشان عشق ندارى ، چه لافى از عشاق ؟

770

بسى بگفت ازين گونه ، گفتمش : بشنو * جواب من ز سر صدق ، بىريا و نفاق :

تو گير خود كه نبودست هيچ يار مرا * به هيچ يار نيم در جهان بجان مشتاق

خيال چهرهء خوبان نديد چشم دلم * به گوش دل نشنيدم خطاب اهل وفاق

گرفتم اين‌همه طامات و زرق تلبيسست * مرا نه بس كه بهند اوفتاده‌ام ز عراق ؟

و له 12

گرچه بيمارى ، اى نسيم سحر * خبر من بمولتان « 1 » برسان

775

ورچه در خورد نيست خدمت من * به بزرگان خرده‌دان برسان

به زبانى كه بيدلان گويند * سخن من بدان زبان برسان

( 1 ) در اصل : به ملتان