كليات ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

قصايد

دارم به تو من توقع اينك * چون خدمت من به دو رسانى

گر هيچ مجال نطق يا بى * گويى به زبان بىزبانى :

ما تشنه و آب زندگانى * در جوى تو رايگان ، تو دانى

745

با ما نظر عنايت ، اى دوست ، * گر بهتر ازين كنى توانى

آن دل كه ببوى تو همىزيست * اينك به تو داد زندگانى

زنده شوم ار ز باغ وصلت * بويى بمشام من رسانى

بىتو نفسى نيم خوش و شاد * بىمن تو خوشى و شادمانى

چون نيست مرا لب تو روزى * چه سود ز عمر و زندگانى ؟

750

بنماى رخت ، كه جان فشانم * اى آنكه مرا چو جان نهانى

خوش‌تر بود از حيات صد بار * در پيش رخ تو جان‌فشانى

مگذار دلم بدست تيمار * آخر نه تو در ميان آنى ؟

تقصير نمىكند غم تو * غم مىخوردم به‌رايگانى

بااين‌همه ، هم غم تو ما را * خوش‌تر ز هزار شادمانى

755

از ياد لب تو عاشقان را * هر لحظه هزار كامرانى

جانهات فدا ، كه از لطافت * آسايش صد هزار جانى

هر وصف كه در ضميرم آيد * چون درنگرم وراى آنى

عاجز شدم از بيان وصفت * زيرا كه تو برتر از بيانى

حال من ناتوان تو دانى * گر بهتر ازين كنى توانى

760

آن دل كه به بوت زنده مىبود * اينك به تو داد زندگانى « 1 »

تن ماند كنون و نيم‌جانى * آن هم چو غمت ، چنان كه دانى

بىروى تو نيستم خوش و شاد * بىتو چه خوشى و شادمانى ؟

بىتو سر زندگى ندارم * بىتو چه خوشى و شادمانى ؟ « 2 »

( 1 ) اين بيت تكرار بيت 746 است ( 2 ) در اصل چنينست و تكرار مصرع دوم بيت پيشين است