فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨
هدهد
زهره : زهرهء او در موى مالند سياه شود ، و اللّه اعلم .
عقعق « 1 »
عقعق « 1 »
اين مرغى بود كه زينت عظيم دوست دارد ، و در خانهء او بسيار انگشترى و عقد يابند از آنك بر ربوده باشد .
و اندرو خاصيتها ( ست . )
استخوان : استخوان او چون به غاليه بياميزند محبت انگيزاند .
مغز : اگر مغز استخوان او كسى را كه پيكانى تير در جايى مانده باشد مغز او بر پارهء پنبه كنند و بر آنجا نهند آن پيكان را بيرون كشد .
و اگر مغز او با روغن گل بگدازند و در جايى مالند كه باد گيرد بهتر شود .
و اگر شب كور باشد ازين روغن به وقت خفتن در چشم مالد سود دارد .
گوشت : اگر گوشت او بخورند حافظ و زيرك شوند .
زهره : زهرهء او خشك كنند و بسايند و به خورد كسى دهند ابله گردد ، و / 80 / نيمهء تن او سست شود .
هدهد
هدهد
مرغى به غايت بينا است ، و هيچ مرغى ازو بيناتر نباشد ، و ازو بوى ناخوش آيد . و حكيمان گفته‌اند كه مگس از دهان او خيزد .
اگر كسى در خانهء او به سفال پاره بگيرد در آن وقت كه بچه دارد و چيزى پاك زير آن درخت بيفگند هدهد چون بيايد و در آن خانه نتواند رفت برود و سنگى بياورد يا گل پاره‌اى و بر آن سفال پاره نهد حالى از آن جدا بشود ، يعنى سفال . و هركه آن سنگ بيابد بر هر بند بسته كه نهد حالى گشاده شود .
خاصيت هدهد :
اگر او را با روغن ياسمين بجوشانند چون در گوش چكاند كرى ببرد .
چشم : اگر چشم هدهد بگيرد و بكشد به نام خداى عز و جل ، پس هر دو چشم او
( 1 ) . م : كراچك .