فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

راسو

مىدهد هر دو را بگيرند و خشك كرده بكوبند و در چشم كشند همچنانك به روز ببيند به شب ببيند . / 70 /

سر : سر او از خويشتن بياويزند به وقت جماع سود دارد ، و اللّه اعلم .

راسو

راسو

راسو عدو « 1 » مرغ خانگى است تا غايتى كه اگر صد يابد همه را به قتل آورد و به سوراخى تنگ فرو شود .

و اگر او را نبيذى كه آب درش باشد پيش بنهند هرچه آب باشد از آن برگيرد و نبيذ خالص بماند .

( و اندرو خاصيت است . )

استخوان : اگر استخوان او زن با خود دارد آبستن نشود .

گوشت : گوشت او باد سرد بشكند و مرد را دلير كند .

در وقت مباشرت ، مادهء منى از قضيب نر به گوش بستاند ، و چون زايد به دهن بزايد . « 2 »

شكنبه : شكنبهء او هر كه بخورد از ديوانگى ايمن باشد .

پيه : پيه او بر دندان نهند بىدرد برآيد .

كعب : كعب او بريده بيرون آورند و زن با خود دارد ، همين فعل كند ، و اللّه اعلم . / 71 /

( 1 ) . پ 161 : دشمن . ( 2 ) . اين قسمت در نسخ م ، پ 140 ، پ 161 نيست .