فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦

خارپشت

دارد درد گلو را و تقطير البول .

پيه : پيه گربه با روغن گل و سداب بر كسى اندايند ديوانه شود .

و اگر پيه او بر سرمازده اندايند و به چوب گز بخور كنند سرما برون كشد و سود دارد .

اگر پيه او بگدازند و حلوا كنند و به خورد كسى دهند ، آن كس مطيع او شود .

دلق

دلق

دلق هم جنسى باشد مثال گربه و زيادت نباشد و در زمين روم باشد و مار ازو عظيم ترسد . « 1 »

( و اندرو خاصيتهاست ) :

گوشت : اگر كسى گوشت او بخورد باد لقوه را سود دارد .

پيه : اگر كسى بخورد فربه شود ، و اندامش سفيد و پاك گردد .

پوست : اگر پوست بر آتش نهند جمنده بگريزد .

خارپشت

خارپشت

اين جانور از دو جنس بود : يكى سياه و يكى سپيد .

آن را كه هندوئى گويند و شاخها « 2 » دارد و سر در نتواند كشيدن ، و در / 66 / ( كهريز ) كهنه‌ها و سوراخها ( ى ) فراخ باشد و بچه كند ، و چون كسى به گرفتن به او رود بدود و خويشتن به دو زند و چند شاخ در وى نشاند .

اما اين جنس ديگر كه سياه باشد و سپيد و كوچكتر از هندى چون كسى را ديد سر در كشد و در صحرا باشد ، و مار [ را ] عظيم دشمن باشد و مار بگيرد و سر در خود كشد و مىخورد تا سرش باز ماند و دنبال ، پس رها كند .

خاصيت اگر خارپشتى بريان كنند و سيكى از آن بخورند سيكى ( باد ) از سپرز او برود ، و اگر نيمى بخورد نيمى ، و اگر همه بخورد همه باد سپرز او برود ، و اين را كسى بايد كه سپرز

كيكير ( جرجير آمده است ) ، شايد كنگر درست باشد ) . ( 1 ) . م منهرس باشد . ( 2 ) . م : شاخهاى دراز .