فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠
استر
سرگين : اگر سرگين اسپ بيفشارند و آب كه از آن بيايد در گوش كران كنند ، شفا يابد و درد بنشاند .
و اگر سرگين اسپ گرم بر جراحت نهند سود دارد .
و اگر به زير زنى دود كنند كه بار دارد فرزند از وى جدا شود ، مرده و زنده .
سم : اگر سم اسپ دود كنند مگس از آنجا بگريزد ، و زنبور همچنين .
اگر سم اسپ بسوزانند و خاكسترش بر روغن ياسمين بياميزند و زن را دهند تا برگيرد به پاره‌اى پشم ، فرزند از وى جدا شود بىدردى و رنجى .
سم اسپ و گوگرد پارسى بر آتش نهند موش بگريزد .
و اگر سم اسپ [
b
318 ] بسوزند و خاكستر آن با روغن زيت معجون كرده بر خنازير نهند نافع بود . / 34 /
خون : اگر خون اسپ گرم بگيرند و پاى در آن نهند گند پاى ببرد و خوشبوى كند .
زهره : اگر زهرهء اسپ به خورد كسى دهند مفلوج گردد .
موى : اگر موى دنبال اسپ بگيرند و به نام كسى كه خواهند هفت گره برزنند و به هر گرهى بگويد : « اى فلانه بنت فلانه ، بستم خواب ترا بدين موى اسپ ! » پس در زير بالين وى كند هفت شبانه‌روز خوابش نيايد ، مگر كه سر از بالين بگرداند و بر جايى ديگر نهد .
اگر موى پيشانى اسپ در طعام كنند و به خورد كسى دهند چون بخورد نالان گردد .
دندان : اگر دندان اسپ در گردن كودكى بندند ، دندانش بىدرد برآيد ، و اللّه اعلم بالصّواب .
استر
استر
استر ميان همهء بهيمه همچنان است كه يوز ميان ددان .
و جانورى است كه عظيم رنج تواند كشيد ، و بيدارست تا بدان حد كه اگر وقتى به راهى گذشته باشد بعد از ده سال آنجا گذر كند اگرچه راه ناپديد بود يا شب باشد راه گم نكند .
و به غايت لجوج باشد ، و گشن خواهد ، و اگر گشنى كند ماده در وقت زادن هلاك شود و از اين جهت قفل بر فرج افگنده‌اند تا اگر وقتى اتفاق افتد .