فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢
گرگ
و اگر ستورى پاى بر استخوان گرگ نهد ، لنگ شود .
و چنين گويند كه چون گرگ بيمار شود خاك بخورد درست شود .
اگر استخوان پيل از گردن بز بياويزند كه در ميان رمه باشد گرگ بر آن گله زيانى نكند .
و نيز گويند كه چون سپرز شتر بخورد بيمار شود . خاك بخورد درست شود .
و چندان خاصيت دروست كه در هيچ ددى نيست . اما مختصر ياد كنيم .
دندان : هر كه دندان گرگ بر كودك بندد هرگز او را باد صرع نباشد . / 24 /
و اگر دندان نيش در روغن ياسمين افگنند چند روز و بعد از آن روغن در قضيب مالند با هر كه جماع كند دوستى افزايد بيرون از حدّ .
و اگر از آن روغن به موى اندر مالند بر همه كس عزيز باشد ، و چون حاجتى خواهد از كسى روا باشد .
و اگر دندان گرگ با خود دارند سگ بانگ نكند .
و اگر دندان گرگ در پوست شير گيرند و بر گردن اسپ بندند آن اسپ از همهء اسپها سبق برد و بهتر دود .
و اگر خواهد كه خصم را از اسپ بيفگند دندان گرگ در آن نيمه كه اسپ وى ايستاده است در خاك بايد كرد كه چون اسپ بدواند در حال بيفتد ، چون بر سر آن رسد .
چشم : اگر چشم راست گرگ كسى با خود دارد از هيچ كس و دد و دام بيم نباشد .
و اگر از گردن كودك بياويزد به شب نترسد .
و اگر ديدهء گرگ به آب غوره بسايند و در چشم كشند روشن گردد و تاريكى ببرد و آب باز دارد .
گوشت : اگر گوشت او بخورند محتال و بسيار دان گردند .
پوست : اگر پوست او كمر كنند و بر ميان بندند دارنده دلير شود خاصه به شب . [
b
316 ]
و اگر پوست او به زه كمان سازند چون از آن كمان تير اندازند ، هر كمان كه حاضر باشد زه ببرد .
اگر از پوست او كمر كنند قولنج بگشايد .
خون : اگر كسى خون او بخورد ديوانه شود و قوىدل گردد .
استخوان : اگر استخوان گرگ در ميان سروى گاو كنند و از گردن گوسفند / 25 / بياويزند