فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨

شير

و اندر او خاصيتها است .

پيه : اگر پيه او بر ناسور نهند ، و همچنين اگر بر سر خشكى نهند سود دارد .

و اگر در چيزى آهنين بگدازند و با گوگرد زرد بياميزند پس بندق سازند ، هر كه با خود دارد عجايب بيند .

و اگر پيه او در خود مالند دد و دام نزديك او نشود .

و اگر بر دست و پاى مالند سرما باز دارد .

زهره : اگر زهرهء او در چشم كشند هرگز درد چشم نباشد .

و اگر كسى زهرهء او بخورد دلير و خون‌خوار « 1 » شود ، چنانك ازو كارها [ ى ] بزرگ خطرناك آيد .

اگر زهرهء او با زهرهء گرگ كسى با خود دارد در چشم خلق عزيز و محبوب بود .

[ پوست چشم خانه ] : اگر پوست چشم‌خانهء شير با خود دارند ميان مردم باشكوه و هيبت بود .

ديده : اگر ديدهء شير با خود دارد همهء دد و دام از او بگريزند .

پيه ابرو : گويند در زير پوست ابرو پيه باشد . هر كه آن بستاند و بكوبد با روغن كوك « 2 » گداخته بر روى مالد محبوب شود و هيبت بيفزايد .

دندان : اگر دندان او كسى با خود دارد به شب دلير گردد .

چنگال : اگر چنگال او جايگاهى در آويزند هيچ دد و دام آهنگ آن حوالى نكند .

موى : اگر موى او زير خداوند تب دود كنند سود دارد .

و اگر در خانه بنهند پشه در آن خانه نشود .

گوشت : اگر كسى گوشت او بخورد دلير و نامدار گردد به دليرى . / 20 /

پوست : اگر بر پوست او نشينند ، از پشه ايمن باشند .

و اگر دود كنند بر جايگاهى كه روباه و شغال باشد همه بگريزند و هرگز باز نيايند .

مغز : اگر مغز او بگيرند و در روغن زنبق كنند و اگر در گوش كر شده كنند شنوا گردد .

( 1 ) . ( خونخوار ) . ( 2 ) . در ذيل به خط ديگر لفظ « كاهو » كه همان كوك باشد الحاق شده است ، در نسخهء « م » كرك ( گرگ ) آمده و غلط است .