فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٤
سبيذاج
هر زمان كشكاب خوردن با روغن بادام و آب انار و لعاب اسبيوش با جلاب ، و از همه بهترين روغن جوزست .
خرزهره
خرزهره
زهرست . هر جانورى كه بخورد بميرد .
علاج آن است كه تخم پنج انگشت دهند آن كس را كه خورده باشد . / 336 /
عنصل
عنصل
چون بسيار خورند بكشد و امعاء ريش كند و جگر نيز تباه كند .
هركه خورده بود علاج او را شير گرم بايد داد و از ترشيها پرهيز بايد كرد ، و غذا زردهء خايه بايد داد .
مرداسنگ
مرداسنگ
هركه را داده باشند او را آماس بود و بول ببندد و مثانه خسته شود .
علاج او را برگ شبّث و بورهء جوشانيده به آب انجير بايد خورد تا قى كند و زهرش از معده كم شود [
b
346 ] و بولش سرخ گردد و گشاده كند . چون بول گشاده شد از آن دارو كه در باب ذراريح گفته آمد بايد داد ، و اگر از قى كردن بهتر نگردد سقمونيا در جلاب بايد كرد تا بخورد .
شنجرف « 1 »
شنجرف « 1 »
هركه خورده باشد نشانش درد شكم باشد .
علاج او آب انگبين بود ، و از پس آن آب شبّث خوردن .
سبيذاج
سبيذاج
هركه خورده بود فواق آرد و زبان آماس گيرد و سعال پديد آيد و دست و پايش سست گردد .
( 1 ) . ك : سنجرف .