فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٦

ى

كنگره : دندانه‌ها بود و شبكه كه گرد بر گرد بام كرده باشد .

پنجره و داربزين « 1 » : هر دو يكى است .

توده : آن است كه بارى و مانند آنكه بر هم كنند تا بسيار شود باريك ، و انبار را نيز گويند .

لنتره « 2 » ( ؟ ) و ستره‌كش « 3 » ( ؟ ) : همه يكى است .

پناه : آن بود كه كهترى به مهترى پناه آورد و او را پشت گيرد .

كفته و كفيده و چكيده و شكافيده و تركيده : همه يكى است .

خفجه « 4 » : آن است كه به تازى « سبيكه » « 5 » گويند .

باليده : مردى باشد يا درختى كه بالاى بلند داشته بود . / 328 /

آغشته : هر چيزى كه طبع سختى دارد در آب زنند تا نرم شود آن را آغشته خوانند .

آهسته : هر مردى كه با وقار و سكون و تدبير بود گويند آهسته كار است .

فلاده : سخن هرزه بود .

كشفته : كارى بود كه از نظام بيفتد .

كواژه « 6 » : افسوس و سخره ( بود . )

سيجيده : همچو بسيجيده است . گويند كه فلان كار آماده است يعنى ساخته است .

رده : آن است كه به تازى « صف » « 7 » گويند .

ى

ى

بادپاى : اسپ است .

و بارگى : هم اسپ است .

سپرى : آن است كه به تازى « تمام » گويند .

نهالى : فرشى بود كه بر بالاى صدر افگنند .

( 1 ) . ملك : دارافرين . ( 2 ) . دانشگاه : لتره . ( 3 ) . دانشگاه : ستروك . ( 4 ) . م ، ملك : سفجه ( تصحيح بر اساس برهان ) . ( 5 ) . م : سبيله . ( 6 ) . م : كرايه . ( 7 ) . م : صفت .