فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٩

ل

آهنگ : آن است كه به تازى او را « حمله » خوانند .

ل

ل

نهال : درخت است تازه .

يال : گردن و بر و دوش « 1 » .

هال و خوشى : هر دو يكى است و به تازى او را « لذت » خوانند .

همال و همتا و همشيره و همسر « 2 » : همه يكى است .

بال : پر مرغ را گويند . « 3 »

نال و نى : هر دو يكى است ، و به تازى آن را « قصب » گويند .

كوپال و لخت : هر دو يكى است .

لال : گنگ و به تازى « اخرس » گويند .

بيافيل « 4 » ( ؟ ) : آن است كه به تازى « ثوباء » گويند .

پيغوله « 5 » و كنج و گوشه : هر سه يكى است .

هيكل : بتخانه ، و آن بند حمايل كه بر گردن افگنند هم هيكل گويند .

ژاله : آن قطرها بود كه بامدادان بر نبات نشيند ، و آلتى هست كه در دريا كار نمايند ، و سرشك را هم ژاله گويند . / 321 /

بشكول « 6 » : آن است كه به تازى « جلد » گويند .

يل « 7 » : بزرگ بود . كسى را كه منظرى و تنومند بود او را « يل » خوانند .

يله : رها كرده بود . چنان كه گويند يله كرد .

تل : كوهى بود در ميان بيابان ، و به لفظى ديگر چكاد گويند .

تنبل و نيرنگ و چاره و داستان : همه يكى است .

( 1 ) . پ 1568 : پاك كردن و پرورش ( ؟ ) . ( 2 ) . پ 1568 : هماره . ( 3 ) . پ 1568 : اين مطلب را ندارد . ( 4 ) . كذا در اصل ، ملك : سافل . ( 5 ) . م : بيغول . ( 6 ) . م : دانشگاه : شنگول . ( 7 ) . 1568 : يك .