فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

دندان

هر كرا بينى بلند بود و نيكو بزرگ همت بود .

پيشانى « 1 »

و هر كرا پيشانى « 2 » بزرگ بود پرهيزگار و متكبر بود .

هر كرا پيشانى پهن بود فراموش‌كار بود .

دهن « 3 »

هر كرا دهن بزرگ بود بىشرم بود و جنگ‌جوى .

هر كرا دهن كوچك بود مساعد بود .

هر كرا دهن كژ « 4 » بود پليدخوى « 5 » بود .

لب

هر كرا لب بزرگ بود و ضخيم آن كس بدخوى بود .

هر كرا لب سرخ بود آن كس جماع دوست بود .

هر كرا لب باريك بود آن كس خوش خوى بود .

هر كرا لب زرد بود حسود بود . / 239 /

دندان

هر كرا دندان باريك بود « 6 » ( نهان ) دزد بود .

هر كرا دندان خرد باشد دليل بر كوتاهى عمرش بود .

هر كرا دندان بزرگ بود آن كس بدخوى بود .

هر كرا دندان كژ « 7 » بود نشاطى بود .

( 1 ) . در « ك » عنوان بعد از سطر بعد آمده است . ( 2 ) . ك : بينى . ( 3 ) . م : دهان ( در همه موارد ) . ( 4 ) . م : كج . ( 5 ) . م : ابله و خر . ( 6 ) . م : باشد . ( 7 ) . ك : كشن ( كشن ) ، ظاهرا « كژ » مناسب‌ترست .