فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

سك

خنده بسيار آرد ، و ( بزرگان و ) پزشكان آن را مفرّح القلب خوانند ، از آنك دل شاد گرداند .

اگر كسى دو درم سنگ زعفران به خورد كسى دهد « 1 » چندان بخندد كه بيهوش گردد .

( و ) اگر زعفران ( كسى ) بر سپرز « 2 » اندايند كه درد كند يا باد درافتاده باشد « 3 » سود دارد .

عود

طبع عود گرم و خشك است ، و گيرنده معده را به نيرو كند و باد مقعد بگذارد .

كافور

سرد و خشك است . به آب غوره در بينى افگنند خون باز دارد ، و تب ( را ) كه از گرمى بود نيك است .

سنبل

سنبل گرم است . معده را گرم و قوى ( كند ) و بلغم را ببرد و سدّه بگشايد . و گربه بوى سنبل عظيم دوست دارد . ( سنبل ) اگر در ركو ( ى ) باشد به درد تا بوى آن بشنود .

صندل

سرخ و سفيد « 4 » ، سرد و ترست . آماسها ( ى ) گرم را سود دارد . و درد سركه از صفرا باشد بنشاند . / 226 /

قسط

گرم و ترست . زهر گزيده « 5 » ( را ) نيك بود .

سك

( مشك ) قى باز دارد ، و عصب را نيكو كند . / 227 /

( 1 ) . پ 161 : زعفران بخورد . ( 2 ) . پ 161 ، خايه . ( 3 ) . پ 161 : بود . ( 4 ) . پ 161 : اسفيد . ( 5 ) . پ 161 : گزاينده .