فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١
شفتالود « 1 »
خاصيت :
صينى دل و جگر را آب دهد و معده خشك كند و به طبع سرد و ترست .
اما انبرود گلابى - بعضى گويند گرم و ترست ، و بعضى گويند معتدل است . قوّت دل دهد ، و بر و سينه گرم كند ، و آب تاختن براند ، و چون بسيار خورند معده سست كند ، و درو لختى باد انگيزد ، و افراط او قولنج آرد .
برگ او جراحتها را نيك بود ، چون بكوبند و برو نهند ، و اللّه اعلم .
چون انبرود خورند از پى آن زنجيل پرورده بايد خورد تا دفع مضرات باشد .
شفتالود « 1 »
شفتالود « 1 »
اگر شفتالود به سبوس جو در كنند دير بماند و تباه نشود .
ديگى سفالين يا سبوئى چنانك گفتيم سوراخ كنند و شفتالود در آنجا نهند و بر سر خنب نبيذ نهند مدّتى بماند .
و شغيوثا گويد هركه خواهد كه مغز شفتالود شيرين آيد يكى بادام دو مغز را مغز بيرون كنند و مغز شفتالود در ميان هر دو بايد نهاد و ببايد كشت . چون برآيد هر سه به هم برآيد . هر سه به هم بايد پيچيد و به گل اندر بايد گرفت تا همه يكى شود . آنگه چون برآرد [
a
338 ] مغز شفتالود شيرين باشد ، و اگر به نزد شفتالود درخت گل بنشانند خوشبوى شود .
( اندرو خاصيت است : )
شفتالود سرد و تر است . تشنگى بنشاند و جگر و معده را ساكن كند ، و چون بسيار خورند تب بلغمى آورد . / 128 /
[ برگ ] : ( اگر ) برگ او بكوبند و بر جايگاهى نهند كه كرم درافتاده بود همه بميرند .
و اگر بكوبند و آب بر دست كسى كنند كه ( چيزى بر دست او ) كنده باشد به مدتى نزديك آن نقش « 2 » ببرد و سفيد گردد چنانك بود .
و اگر خانه به برگ او دود كنند مار از آنجا بگريزد .
( 1 ) . پ 161 : شفتالو . ( 2 ) . پ 161 : « نقش » ندارد .