فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٠
كيبو
هوا پريد و عقاب بر عقب او . پس باشق بالاتر از عقاب شد و فرو ماليد و منقار بر سر عقاب زد و هر دو در زمين افتادند . پس هر دو را ديدند ، بدان صفت هلاك شده بودند .
( و اندرو خاصيت است : )
زهره : اگر زهرهء او با نيم دانگ آرد جو بخورند دل كوبه را سود دارد .
و باشق و شاهين و چرخ هر سه به طبع يكديگر باشند .
و زهرهء ايشان گرم و ترست و سپيده و ناخنهء چشم ببرد .
مغز : مغز او هركه به ناشتا خورد با زردهء خايهء مرغ آب پشت بيفزايد و ذكر قوى كند .
استخوان : استخوان او بگيرند و بسوزانند و خاكسترش بر جراحت پراگنند درست شود .
گوشت : گوشت او با پنبه دانه بجوشانند و زيره درش كنند و زنى بخورد از حيض باز شود .
چنگال : چنگال او حمايل كودك كنند به شب نترسد .
پر : اگر پر او در بالش نهند خواب خوش آرد .
كيبو
كيبو
اين مرغ را به پارسى دو نام گويند : يكى كيبو و يكى « مرغ مبارك » ، و به تازى او را تنوّط گويند .
و چون بانگ كند در نتوان يافت كه از كدام درخت بانگ مىكند .
اما آشيانهء او در درخت باشد و به قدرت ايزد عز و جل ريشه‌اى چند از / 95 / درخت درآويزد و خايه در ميان ريشه نهد .
و مسكن او بيشتر در كوه باشد . و از بهر آن او را تنوّط خواندند كه از رشتها درآويزد .
و اگر كسى خواهد كه بداند كه بر كدام درخت است ، بايد كه طاسى پر آب كند و بردارد و بر هر درختى ساعتى بنهد و گوش به طاس دارد تا آنگه كه آواز طاس شنود . پس بنگرد كه بدان درخت باشد كه طاس زير آن نهاده است .
و اگر آن درخت كه اين مرغ بدان نشسته است در بر گيرند « 1 » هر حاجت كه از خداى
( 1 ) . اصل : برگيرند و .