فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥
خروس
آگاهى دهد بر آمدن صبح .
در خبرست كه در زير عرش خداى عز و جل خروسى سپيدست ، و چون او بانگ كند خروسان دنيا بشنوند و همه بانگ كنند . / 88 /
و اگر كون خروس چرب كنند بانگ نكند .
و اگر چنگال او به زهرهء گاو بيالايند بانگ بسيار كند .
و همچنين اگر به روغن گاو و زيت چرب كنند بانگ نكند .
خاصيت :
( چوزه : اگر اسپى مانده باشد چوزه بكشند و به گرم در دهان اسپ افگنند كوفته به يك لقمه ، پس دو رطل سيكى به خورد اسپ دهند ، در ساعت درست شود .
و اگر خروس را بسوزانند و خاكسترش را به خورد كسى دهند كه در جامهء خواب شاشد سود دارد .
اگر خروس سفيد در خانه دارند مار از آنجا بگريزد . )
مغز : اگر مغز سر خروس سپيد و مغز ساقش به سايه خشك كنند و خرد كنند و به چشم اندر كشند هر كس كه او را بيند دوست دارد .
مغز او بر گزيدگى مار و كژدم نهد سود دارد .
و اگر مغز او با روغن ياسمين در قضيب مالند چون مجامعت كنند دوستى افزايد .
خون : اگر خون او بر سيبى يا بهى مالند و به كسى دهند كه بينبويد محب او شود .
و اگر خشك كرده به طعامى در كنند و كسى را دهند كه بسيارگو باشد زبان او بسته شود .
( ناخن ) : اگر ناخن پاى خروس با خود دارند با هركه بكوشد ظفر يابد .
اگر خار پس پاى خروس با خود دارند و بسوزند و بسايند و به خورد كسى دهند دران خانه او را خواب نيايد .
استخوان : استخوان پاى خروس بريان كنند و با نمك هندى بسايند و بر / 89 / جايگاه آزرده كنند و بمالند سود دارد . [
a
330 ]
بازو : بازوى راست خروس بر بازوى خداوند تب بندند زايل شود .
زهره : اگر زهرهء خروس سپيد به روغن زنبق و آب گرم بياميزند و به خورد كسى دهند