مفتاح الهداية و مصباح العناية ( سيرت نامه سيد امين الدين بليانى ) — الصفحة ١٩٨

فصل بيست و ششم در رجاء

اى يوسف جان بازآى ، زان چاه‌بنِ تاريك * بر تختِ بقا بنشين كز شاه نثار آمد

از گلخنِ تن بركن در گلشن جان كِش رَخت * از جمله كنارى گير كان مَه به كنار آمد

هرچند نفس بشكست آزرده نگشت آن مرغ * آشانهء خود بشناخت مونس برِ يار آمد

جان در تن پروحشت دربند بلاها بود * زان جمله خلاصى يافت در حصن و حصار آمد

سلطان ازل ديرست كين صيد همىخواهد * در دامِ چنين سلطان جان تو شكار آمد

من كلامه ، شيخ ، قدّس اللّه روحه :

فرصت از دست شد دلا درياب * چند خواهى به ماندن اندر خواب

همچو شيران برآى از اين غرقاب * حَانَ وَقتُ الرَّحيلِ يَا أَحبَاب

هرچه از عمر در وصول آمد * سربه‌سر هرزه و فضول آمد

مرغ جان زين قفس ملول آمد * الوداع الوداع يا أصحاب

پلِ عمر اى پسر چو گشت خراب * منشين زير آنكه نيست صواب

وقت كوچست زين سراىِ سراب * حَانَ وَقتُ الرَّحيلِ يَا أَحبَاب

يوسف روح شاه و سلطانست * در بُنِ چاهِ تن به زندانست

هين كه هنگام تختِ ايوانست * الوداع الوداع يا أصحاب

تو گلى در ميان خار ممان * تو نديمى درين خمار ممان

به غريبى درين ديار ممان * حَانَ وَقتُ الرَّحيلِ يَا أَحبَاب

آفتابى ز ابرِ تن به درآى * از بنِ چاهِ درد و غم به سر آى

دير شد اى مَهِ دو هفته برآى * الوداع الوداع يا أصحاب

خانهء تن اگرچه ويران شد * هيچ غم نيست جان به جانان شد

مور ديگر برِ سليمان شد * حَانَ وَقتُ الرَّحيلِ يَا أَحبَاب