شهاب الأخبار ( شرح فارسى ) ( كلمات قصار پيامبر خاتم ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

[ الباب الاول ]

بسبب آن بمردم تكبّر جويد [ و ] بر دل مردم ناخوش گردد .

ناز و كبر آفت جمال بود * نغز و خوش خوى خجسته فال بود

71 -

آفة الحسب الفخر

. ( 1 ) آفت حسب تفاخر كردنست ؛ يعنى هر كه اصلى و نسبى دارد و تكبّر كند نزديك همه كس ناخوش گردد .

آفت گوهرست نازيدن * خويش را اصل و مهترى ديدن

72 -

آفة الجود السّرف

« 1 » .

( 2 ) آفت سخاوت اسراف كردنست .

آفت جود نيست جز اسراف * هست اسراف بخششى بگزاف

يعنى هر كه چيزى بمردم بسيار بخشد چنان كه از حدّ ببرد خداى تعالى نپسندد زيرا كه وى درويش شود و محتاج ديگرى گردد و خداى تعالى ميفرمايد جلّ جلاله كه : وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً ؛ يعنى در بخشش از حدّ مبر كه هر كه همچنين كند از برادران شيطان بود ؛ امّا چون به صدقه دهد چندان كه بدهد باك نباشد زيرا كه ببركت آن محتاج نگردد .

73 -

آفة الدّين الهوى .

( 3 ) آفت دين از پس هوا رفتن بود .

آفت دين هواى بد باشد * و ان هوا دشمنى خود باشد

يعنى هر كه آن كند كه هوايش بود و دلش خواهد بدين زيان كند ، پس عاقل بايد كه در هر كارى جانب دين نگه دارد و به دنيا ميل نكند ، و خداى تبارك و تعالى و تقدّس ميفرمايد كه : ابراهيم را از بهر آن خليل خواندم كه چون كاريش فرا پيش

( 1 ) در نسخهء عتيقه و ساير نسخ خطى شهاب الاخبار قبل از اين اين فقره هم هست : « آفة الظّرف الصّلف » و ترجمه‌اش اين است : « آفت افراط در ظرافت و خوشمزگى لاف و گزاف است » .