شهاب الأخبار ( شرح فارسى ) ( كلمات قصار پيامبر خاتم ص ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠

[ الباب الاول ]

هست تقوى بزرگوارى مرد * هر كه شد متّقى بزرگى كرد

يعنى پرهيزگار و خويشتن‌دار نزديك مردم و خداى تعالى گرامى بود و خداى تعالى ميفرمايد كه : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ ؛ يعنى از شما هر كه پرهيزگارتر گرامىتر .

نيكويى عادتست و خوش‌خوئيست * بدى اندر لجاج بدگوئيست

و روا بود كه مصطفى عليه السّلام بدين آن خواست كه عاقل بايد كه آنچه بهتر بود سيرت و عادت خود كند و پيوسته بر آن مىباشد نه آنكه هميشه معصيت كند و خير از وى چنان افتد كه كس از مزبله بوى خوش شنود .

14 -

السّماح رباح

. ( 1 ) سخاوت كردن سودست .

هر كه گيرد معاملت آسان * سود بيند از آن بسى نه زيان

يعنى هر كه سخى بود در دنيا و آخرت سود كند ؛ در دنيا مردمان مدحش گويند ، و در آخرت از خداى تعالى ثواب يابد ، و خداى تعالى سخى را دوست دارد اگر خود همه دانهء خرما به كسى دهد .

15 -

الشّرّ لجاجة .

( 2 ) شرّ ستيزه بردنست ؛ يعنى عادت و رسم مسلمان نيست بدى كردن ؛ كه هر كه بدى كند بدان بد گرفتار شود .

16 -

العسر شؤم .

( 3 )

كار بر خويشتن مكن دشوار * كآخر آن كار شومى آرد بار

دشوارى كردن شوم است ؛ يعنى هر كه بخيل شود و در كارها با مردم دشوارى كند شومى آن در دنيا و آخرت بوى رسد .

17 -

الحزم سوء الظّنّ .

( 4 )

هر كه هشيار و كاردان باشد * به همه خلق بدگمان باشد