شهاب الأخبار ( شرح فارسى ) ( كلمات قصار پيامبر خاتم ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

الباب الثانى

زارى كنند و فرياد خواهند گفتند : آن چاه جاى كه باشد ؟ - فرمود كه : جاى طاعت كنان ريائى « 1 » و جاى قرآن‌خوانان هوائى « 2 » و دشمن دشمن‌تر كسى نزد خداى تعالى آن قارى باشد كه به زيارت امرا « 3 » شود و بيشترين امّت من قرآن‌خوانان منافق باشند « 4 » .

حضرت امير المؤمنين علىّ عليه السّلام ميفرمايد كه : علامت و نشان مرائى « 5 » چهار چيزست :

اوّل - چون مردم را بيند طاعت كند و با نشاط بود .

دوّم - چون كسى را نبيند در طاعت كاهل و كسلان بود .

سيّم - چون از مردم ستايش و نيكى بيند طاعت بسيار كند .

چهارم - چون از مردم نكوهش و بدى بيند طاعت كمتر كند .

و اهل طاعت را چهار چيز بايد تا عبادت نيك باشد :

اوّل - بايد كه داند كه كردار بىدانش بكارى نيايد .

دوّم - نيّت بايد كردن كه كردار بىنيّت درست نباشد .

سيّم - صبر بايد كردن كه شتاب و عجله در طاعت زيان دارد .

چهارم - از سر اخلاص بايد كردن كه كردار بىاخلاص به كار نيايد ؛ و هر كه بدين صفت باشد خيارترين مخلصان باشد .

امّا هر آن بنده كه خداى تعالى سرّ وى داند و از دل وى آگاه بود كه اگر پيش مردم و از پس مردم كسى ويرا ستايد و اگر نستايد طاعت و خير اندك و بسيار از بهر خداى تعالى كند و غرضش رضاى خداى تعالى بود وى مخلص بود و بر آن

( 1 ) در نسخهء دانشگاه : « بر وى و رياء » . ( 2 ) در نسخهء ديگر : « ريائى » و مراد أعماليست كه از روى هواى نفس و رياى مردم بجاى آورده شود . ( 3 ) جمع « امير » است مانند كريم و كرماء . ( 4 ) در نسخهء ديگر : « و بيشتر منافق در امّت من قرّاء بود » . ( 5 ) يعنى رياكار .