شهاب الأخبار ( شرح فارسى ) ( كلمات قصار پيامبر خاتم ص ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

الباب الثانى

كند و خود را درويش نمايد همچنان باشد كه شكايت حقّ كرده باشد . و مردى در نزديك مصطفى عليه السّلام گفت : يا رسول اللَّه دوست دارم جامهء نو پوشيدن و لباس نيكو داشتن ميترسم كه تكبّر بود رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود كه :

تكبّر نيست ، ظاهر كردن نعمت خداى تعالى است و خدا دوست دارد .

302 -

من سرّه ان يسلم « 1 » فليلزم الصّمت .

( 1 ) هر كه شادش كند اينكه سالم بماند گو پيوسته خاموش باش و زبان را نگاهدار از آنچه به كار نيايد .

203 -

من كثر كلامه كثر سقطه ، و من كثر سقطه كثرت ذنوبه ، و من كثرت ذنوبه كانت النّار أولى به

. ( 2 ) هر كه را بسيار سخن بود بسيار بود سقطش ، و هر كه بسيار بود سقطش گناهش بسيار بود ، و هر كه گناهش بسيار بود به آتش دوزخ اوليتر بود .

304 -

من رزق من شىء فليلزمه .

( 3 ) هر كه را روزى كردند از چيزى بايد كه ملازم آن چيز باشد يعنى هر كه را خداى تعالى چندان وجوه داده باشد و بديد كرده كه آنچه او را كفاف است از آنجا حاصل مىشود بايد كه قناعت كند و طلب چيزى نكند كه بدان نرسد .

305 -

من أزلّت اليه نعمة فليشكرها

« 2 » .

( 4 ) هر كه را در أزل خداى تعالى با وى نعمتى دهد بايد كه شكرش كند چنان كه

( 1 ) كذا در نسخهء عتيقه ليكن در نسخهء اصل : « من سرّه ان يسكن بحبوحة الجنّة » . ( 2 ) جزرى در نهايه در مادّهء « زل‌ل » گفته : « من أزلّت اليه نعمة فليشكرها ؛ أى أسديت اليه و أعطيها ، و أصله من الزّليل ، و هو انتقال الجسم من مكان الى مكان فاستعير لانتقال النّعمة من المنعم الى المنعم عليه ؛ يقال : زلّت منه الى فلان نعمة و أزلّها اليه » ليكن در بعضى نسخ بلفظ « أنزلت » نقل شده است .