شرح كشف المراد ( فارسى ) — الصفحة ٤٧١

6 - عبادت على ( ع ) :

و از جميع ما سوا منقطع مىشد و كمال انقطاع براى حضرتش حاصل مىشد كه در اثناء نماز تير را از پاى مبارك حضرت بيرون كشيدند و وى ملتفت نشد و بقول جامى :

شير خدا شاه ولايت على * صيقلى شرك خفى و جلى

روز احد چون صف هيجا گرفت * تير مخالف به تنش جا گرفت

غنچه پيكان به گل او نهفت * صد گل محنت ز گل او شكفت

روى عبادت سوى محراب كرد * پشت به درد سر اصحاب كرد

خنجر الماس چو بنداختند * چاك بتن چون گلش انداختند

غرقه به خون غنچه زنگارگون * آمد از آن گلشن احسان برون

گل گل خونش به مصلى چكيد * گشت چو فارغ ز نماز آن بديد

اين همه گل چيست ته پاى من * ساخته گلزار مصلاى من

صورت حالش چو نمودند بازگفت * كه سوگند به داناى راز

كز الم تيغ ندارم خبر * گرچه ز من نيست خبردارتر

طاير من سدره‌نشين شد چه باك * گر شودم تن چو قفس چاك‌چاك

جامى از آلايش تن پاك شو * در قدم پاك روان خاك شو

شايد از آن خاك بگردى رسى * گرد شكافى و به مردى رسى

و نكته مهمتر اينكه مولى اين عبادات را براى ترس از جهنم و يا ميل به بهشت انجام نمىداد بلكه خدا را شايسته عبادت ديده و مىپرستيد على عاشق عبادت بود و با عبادت عشق و حال مىكرد كه خود فرموده : الهى ما عبدتك خوفا من نارك و لا شوقا الى جنتك و لكن رايتك اهلا للعبادة فعبدتك ، و در دعاى كميل فرمايد : فهبنى صبرت على حر نارك فكيف اصبر على فراقك و جاى ديگر مىفرمايد : گروهى خداى را از ترس جهنم مىپرستند كه اين عبادت بردگان است و گروهى خداى را از براى رسيدن به بهشت مىپرستند