شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٦١٤

491 فصل ( فلان صاحب اشارة )

است ، يعنى در دل اوست اسرار خطاب و مشاهده و مكاشفه .

( 1225 ) قال « 2 » : « مقام » مقام بنده در عبوديّت .

( 1226 ) قال « 3 » : « حال » شوق ، محبّت .

( 1227 ) قال « 4 » : حقيقت قلب منظر عقل ، و محلّ روح از عقل حقيقت مقام توطّن سرّ در غيب . حقيقت حال جولان نور در دل « 5 » .

490 فصل ( فلان بلا نفس )

( 1228 ) قال : « فلان بلا نفس » يعنى اثر اخلاق مذموم برو پيدا نه « 10 » . نفسش مطمئنه گشت .

( 1229 ) قال « 11 » : ( حقيقت ) نفس ميلان طبع هوا بشهوات فانيه .

491 فصل ( فلان صاحب اشارة )

( 1230 ) قال : ( فلان ) صاحب اشارت « 15 » ، يعنى كلامش شامل به لطايف .

( 2 ) قال : فصل قال SM و المقام مقام العبد فى عالم العبودية مثل التوبة و الإنابة . . . A ( 3 ) قال : فصل قال SM و الحال مثل الخوف و الرجاء . . . A ( 4 ) قال : حقيقت فصل قال SM و حقيقة القلب منظر العقل . . . A ( 5 ) در دل : جولان النور فى القلب بما جاء اليه من الرب A ( 10 ) پيدا نه : اى لا يظهر عليه الاخلاق المذمومة و نفسه الأمارة صارت مطمئنة لوامة A ( 11 ) قال : فصل قال SM و حقيقة النفس ميلان طبع الهوى الى الشهوات الفانية A ( 15 ) ( فلان ) صاحب اشارت : دل صاحب آن اشارت SM و فلان صاحب اشارة A