شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٤١٧
256 فصل ( فى الشطحيّة 29 للحلّاج )
اليه بصره من خلقه . »
255 فصل ( فى الشطحيّة 28 للحلّاج )
255 فصل ( فى الشطحيّة 28 للحلّاج )
( 751 ) در بلا و نعمت اشارت كرد چون پرسيدند از آن هر دو ، گفت « بلا اوست « 6 » ، و نعمت ازوست . »
( 752 ) قال : يعنى او بلاء دوستان است ، چون مشاهدهء جلالش عاشقان بلاكش را بوستان « 8 » است . چون او سبب بلاست ، در حقيقت خود بلاست . عاشقان را بعشق و بلا مبتلا كند ، چنان كه گفتيم . شعر :
« بلائى يا بلائى فى بلاكا . »
معنى « نعمت ازو » آنست كه حظّ خلق است ازو ، نه اوست بعينه . بلا حقّ حقّ است بر خلق پيش از خلق ، پس اوست كه اوست . قال اللّه تعالى « وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ » « 12 » و قال « أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ؟ » * « 13 »
256 فصل ( فى الشطحيّة 29 للحلّاج )
256 فصل ( فى الشطحيّة 29 للحلّاج )
( 753 ) نكته‌اى در شطح فرمود كه « شاهد شدم مولاى خود را عيانا . »
( 6 ) بلا اوست : البلاء هو اللّه A ( 8 ) بوستان SM : بلاؤهم A ( 12 ) وَ ما بِكُمْ . . : سورهء 16 ( النحل ) آيهء 53 ( 13 ) أَ إِلهٌ . . * : سورهء 27 ( النمل ) آيهء 62 ، 63 ، 64 ، 65