شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٤١١

251 فصل ( فى الشطحيّة 25 للحلّاج )

منزّه دانيم از تقرّب بندگان . به تو بيزار گشتم از وحدانيّت گفتن موحّدان تو . »

( 740 ) قال : كلمهء غيرتست بر خلق ، و اعتراف بعجز از كنه معرفت . اشارت كرّوبيان ببين در گفتن « ما عبدناك حقّ عبادتك ، و ما عرفناك حقّ معرفتك . » حسين در آن ساعت مشاهد عين تنزيه قدم بود .

اوصاف خليقتش متلاشى در ازل سلطان احديّت چنان قاهر ديد ، كه از عرش تا بثرى به سطوت قدم مضمحل كرده بود . حدثان در پرستش لايق بوقوف بجناب ازل نمىديد . هر چه آيد از افعال نزد صفات بكون مردود است . قدم قدم داند كه « ما وصفه غيره . »

بيت :

چه مسلمان چه گبر بر در او * چه كنشت و چه صومعه بر او

251 فصل ( فى الشطحيّة 25 للحلّاج )

( 741 ) در شطح اشارت كند كه « جملهء حجاب ببريدم ، تا جز حجاب عظمت نماند . آنگه گفت كه روح را بدل كن . گفتم « 16 » : نمىكنم .

مرا ردّ كرد بخلق ، و مرا بديشان فرستاد . »

( 742 ) قال : حجاب خلقيت است ، بسيار نيست قطع حدثان . حجاب عظمت قهر حقّ است ، در بريدن آن راه نيست . حقّ ازو فنا خواست .

او از حقّ طلب حظّ كرد ، چنانك سنّت اولياست در حبّ حيات از براى

( 16 ) گفتم S : گفت M