شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٣

186 فصل فى سير حالى

( 580 ) من خوش‌دل بودم كه يمين يمن صفت بر قامت عالم و آدم زدم ، سرّ « أَ لَسْتُ » « 5 » را جواب دادم . از عدم بقدم رفتم ، در عيش عشق خطاب يكتائى چنين آمد ، كه رسوم شرط اهليّت نيست . پردهء دويى برداشتيم ، و عالم كلفت در كالبد آدم بگذاشتيم . حلقهء « اهْبِطُوا » * « 7 » از گوش جان بيرون كردم . خاشاك حدث از راه وحدت به جاروب تفريد برفتم . چون در رؤيت قدم عشق را حريف آمدم ، بر تخت بقا آدم‌وار به خلافت ربوبيّت در كون آفاق جان بنشستم . از ولايت ازل نگاررويان ملكوت عالم را گفتند كه « اسْجُدُوا لِآدَمَ » « 11 » آنگه قبله گشت . به سفينهء « بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها » « 12 » از لجهء بحر قهر عبوديّت بگذشت . اكنون در ولايت اصطفائيت « 13 » حديث « وَ لا تَقْرَبا » « 15 » نيست . نه زخم « لَنْ تَرانِي » « 16 » بينى ، نه صولت « لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ » « 14 » سرّ توحيد با خود اين گويد ، كه در شهر صفت صوفى رباط قدم را « ليس فى جبّتى سوى اللّه . »

( 5 ) أَ لَسْتُ : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171 ( 7 ) اهْبِطُوا * : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 34 و ديگر ( 11 ) اسْجُدُوا لِآدَمَ : ايضا ، آيهء 32 ( 12 ) بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها . . : سورهء 11 ( هود ) آيهء 43 ( 13 ) اصطفائيت : اصفائيت SM ( 15 ) وَ لا تَقْرَبا : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 33 ( 16 ) لَنْ تَرانِي : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 14 ) لا تُدْرِكُهُ . . : سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 103