شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٣١٨
182 فصل فى شطح أبى الحسن الخرقانى
گفت « انّ اللّه تعالى يرى هيئة ذاته كيف شاء . »
( 571 ) اى نومسلمان ! تو از مقام « هذا رَبِّي » * چه ديدى ؟
و از شجرهء طور سينا نواى عنقاء « إِنِّي أَنَا اللَّهُ » « 3 » كى شنيدى ؟ ندانى كه چون قدم عدم را تجلّى كن كند ؟ عالم را نور فعل درپوشد ، فعل را نور صفت درپوشد ، پس ذات در صفت متجلّى شود ، آنگاه از عرش تا بثرى هر چه بينى ، همه حقّ بينى . از آنجا انجم گسل اطباق سماوات و منشى انوار آيات ، راسخ توحيد و مسافر تجريد - عليه السلام - درين مرآت نگار اسرار چين قدر از قدرت ذات خواست .
گفت « أرنا الأشياء كما هى . » اى توئى زاهد ! تو از قمريان عشق زمزمهء « 10 » زند ، و يا ز نداى اسرار علم مجهول در گلستان قدم نشنيده‌اى ؟
و مطربان زبان‌گير « 11 » « لا أحصى ثناء » نديده‌ا ؟ چه دانى كه در دم تنزيه هر لحظه حريفان « أَرِنِي » « 12 » هزار بار « تُبْتُ إِلَيْكَ » گويند ؟
عشق مرقاة بام ازل توحيدست . چون برسيد ، ذات مسرمد از قدم تا بأبد بعزّ ديموميّت و جمال احديّت از ارواح و اجسام ، و كون و اجرام ، و اعراض و عناصر ، و طبع و خيال ، و تصوير و تخييل منزّه بيند . « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ . » « 16 »
( 3 ) إِنِّي أَنَا اللَّهُ : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 30 ( 10 ) زمزمه : دمدمه SM ( 11 ) زبان‌گير : زنان‌گير SM ( 12 ) أَرِنِي . . . تُبْتُ إِلَيْكَ : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 16 ) لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ : سورهء 42 ( الشورى ) آيهء 9