شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٧
173 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )
حقّ در تنزيه جمله را گمراه كرد . اين چنين بينند نالندگان زخم « لَنْ تَرانِي » . « 2 »
( 549 ) از آن شاه ميدان معرفت چون گوى بر گنبد قبّهء « دَنا » « 4 » انداخت ، گفت « لو كان موسى بن عمران حيّا ما وسعه الا - اتّباعى . » اين ناقدان زركان ازل را در دار الضرب توحيد نقش اتّحاد خواندن مسلّمست ، هر دمى كه جلوهء عزّت الهى در مرآت ذو الجلالى ايشان متجلّى شوند . آنچه دانند « أنا الحقّ » باشد .
و آنچه گويند « سبحانى » شود ، اى عشق نكتهء « آدم و من دونه تحت لوائى » در سطر « أنا سيّد ولد آدم » نويسند آن عندليب ترنّم « تَبارَكَ اللَّهُ » * و آن غوّاص بحر تنزيه « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » * صلوات من الآزال الى الآباد بعدد ذرّات الكون على روحه فى جميع الأوان و الزمان .
173 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )
173 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )
( 550 ) هم در باب خوف واسطى گويد كه « خوف حجابست ميان بنده و حقّ . و خوف نوميدى است و رجا طمع . اگر ازو بترسى ، او را بخيل دانسته‌اى . و اگر به دو اميد دارى ، او را متّهم دانسته‌اى . »
( 551 ) قال : خوف و رجا دو حالست از مقامات ، و مقام موضع
( 2 ) لَنْ تَرانِي : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 4 ) دَنا : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 8