شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥

166 فصل فى التوحيد و صفة الموحّد

شايد ، و اگر در مشهد « سبحانى » قايل « 1 » « أَ لَسْتُ » « 3 » غيرت را « بَلى » « عجز العجز عن درك الادراك ادراك » جواب ندادى . « 2 »

( 526 ) شاهد لايزالى ! نه در سرّ توحيد « انا الحقّ » گفتى .

نه تخت مرقع گشتى . عشق سرّ « ليس فى الجنّة غير اللّه » نهفتى .

نه از عكس روى خوبت صخر سليمان شده . نه از خبر وحدت دجّال طبيعت از رنگ « صبغة اللّه » همرنگ عيسى آسمان شده .

اى جمله مركب اكسير لاهوت ! ناسوتيان قبله‌گم‌كرده را قايد عشق و محبّت شو ، كه در شهر قدم از نوزادگان عدم توئى . چهرهء رنگين « ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ » « 9 » ساكنان ملكوت را بنماى ، تا بجاى « لا عِلْمَ لَنا » « 10 » آدم « فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » « 11 » گويند . نه آيينهء نظر تجلّى شدى . از نفس كالبد آدم و عالم فارغ شو ، كه آشفتگان جمال قدم در بحر وحدت جوهر فنا جويند . چون در صحن سفينهء قلزم ازل نشينند ، داستان ترا آيت « بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها » « 13 » خوانند .

اى جودى « وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ » « 14 » سفينهء نوح طوفان معرفت را لنگر باش ، تا شاه بر روح القدس در صحن مكان عشقت جان از جان جان گيرد . اگر مركب اصطفائيت « 16 » ترا بىجانان ملكوت خاك نعل آن حيزوم از حجرهء حريرهء ناسوت برگيرند ، و در مصاف حيل هفت نقش « 18 » فرعون و هفت حيلهء سامرى اندازند ، جمله اشكال خفتگان عالم

( 1 ) قايل : قابل S ( 3 ) أَ لَسْتُ . . . بَلى : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171 ( 2 ) ندادى : دهد اى M : هداى S ( 9 ) ثُمَّ أَنْشَأْناهُ . . : سورهء 23 ( المؤمنون ) آيهء 14 ( 10 ) لا عِلْمَ لَنا : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 30 ( 11 ) فَتَبارَكَ . . : سورهء 23 ( المؤمنون ) آيهء 14 ( 13 ) بِسْمِ اللَّهِ . . : سورهء 11 ( هود ) آيهء 43 ( 14 ) وَ اسْتَوَتْ . . : أيضا آيهء 46 ( 16 ) اصطفائيت : اصفائيت SM ( 18 ) هفت نقش S : هفت نفس M