شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

166 فصل فى التوحيد و صفة الموحّد

حسن آموزد . نور نور قمر پيشانى اوست . آفتاب « هذا رَبِّي » * « 1 » سيّد « 2 » ازل قبلهء عشق اوست . فريشتگان فلك از خامى زهد در عشق او دست بدارند .

( 525 ) اين جان نفس « نَفَخْتُ فِيهِ » « 4 » يافته به طراوت . صفاء « خَلَقْتُ بِيَدَيَّ » « 5 » پرورده ، خطاب دوستى از بريد « أَ لَسْتُ » « 6 » بشنيده ، چون در غم‌گسارى توحيد بمستقرّات اسباب پاى باز كند ، يا در عين اللّه به عين عين جز عين عين نبيند ، اگر بيند ، خود را بيند ، در عشق كافرست بر حقّ مؤمن . اگر همه حق بيند ، از عشق معزولست ، و در خود كافر : آدمى با هزار « رَبَّنا ظَلَمْنا » « 9 » ، نوحى با تندى « لا تَذَرْ » « 8 » ، يونسى در شكم ماهى حجلهء معراج يافته ، ايّوبى كه حدّ قهر « أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ » « 10 » خورده ، ابراهيمى بت بت‌خانهء آزر طبيعت شكسته ، موسيى « أَرِنِي » « 11 » گوى از پيش ثعبان گريخته ، عيسيى از خجلت « أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ » « 12 » در عزّت خانهء « إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً » « 13 » ساكن شده ، « لا أحصى ثناء » گوئى كه از بىدلى و دست‌تنگى « انّه ليغان على قلبى » در مشاهدهء « ارنا الأشياء كما هى » به تمناى عشق « حبّب الىّ من دنياكم ثلاث » گويد ، اگر در كاروانگاه قدم خريطهء عدم گم كند ،

( 1 ) هذا رَبِّي * : سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 76 ، 77 ، 78 ( 2 ) سيد M : سد S ( 4 ) نَفَخْت‌ُفِيهِ : سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 29 ( 5 ) خَلَقْتُ بِيَدَيَّ : سورهء 38 ( ص ) آيهء 75 ( 6 ) أَ لَسْتُ : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171 ( 9 ) رَبَّنا . . : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 22 ( 8 ) لا تَذَرْ : سورهء 71 ( نوح ) آيهء 27 ( 10 ) أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ : سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 83 ( 11 ) أَرِنِي : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 12 ) أَ أَنْتَ . . : سورهء 5 ( المائدة ) آيهء 116 ( 13 ) إِنِّي نَذَرْتُ . . : سورهء 19 ( مريم ) آيهء 27